291. Wie vreemd is, trekt vreemde dates aan (1/3)

Privé - Dating

Meer gedatet dan ooit

De laatste maanden heb ik via twee heel uiteenlopende datingsites meer gedatet dan ooit. Iets wat best wel opvallend is voor mij. Waarbij de kanttekening moet worden geplaatst dat dit inhoudt dat ik vooral met diverse vrouwen online contact heb gehad. Kijkend naar de afgelopen anderhalf jaar heb ik pas vier dates face to face ontmoet, waarvan drie in de afgelopen drie maanden.

 

Vreselijke dooddoeners

Zoals voor veel meer, misschien zelfs het grootste deel van singles zal gelden, gaat het daten bij mij in golfbewegingen. Soms probeer ik het een aantal maanden en als het dan (opnieuw) niet lukt - ik ben nog steeds single dus trek je conclusies - ben ik er weer voor een aantal maanden klaar mee.
Mijn grote geluk is echter dat ik heel goed alleen kan zijn en ik dus ook niemand per se nodig heb. Een geluk wat lang niet iedereen heeft, wat ook verklaart waarom mijn ex-vrouw na mij wél nog (tevergeefs) een huwelijk heeft uitgeprobeerd en ik niet. Wat overigens niet wil zeggen dat ik alleen zijn honderd procent van de tijd leuk vind. Net als elke single voel ik mij ook wel eens eenzaam en mis ik gewoon liefde, intimiteit en “last but no least” (ik blijf een man) seks. Niks menselijks is mij vreemd.
Heel diep in mij schuilt echter nog steeds de naïeve romanticus die ik vroeger was, waardoor ik gek genoeg altijd ergens nog de ijdele hoop blijf houden dat ik op een dag die ene vrouw tegen het lijf loop die helemaal bij mij past. En die mij dan uiteraard helemaal begrijpt en die van mij houdt zoals ik ben, én vice versa. Om een traan bij weg te pinken. Want het is om te janken hoe achterlijk naïef en romantisch dit klinkt...
Dus hoe erg ik mij in het leven en in deze columns ook afzet tegen die al die ontelbare mensen die maar koste wat het kost willen blijven geloven in dingen die een illusie zijn, doe ik op het gebied van de liefde precies hetzelfde. Nou ja niet precies hetzelfde, het is nog erger: ik besef heel goed dat dit een illusie is. Dus ik zou beter moeten weten. En toch ga ik met ups en downs en nog meer downs stug door met daten onder het mom van vreselijke dooddoeners als "Nooit geschoten is altijd mis" en "De aanhouder wint”. Mag ik alsjeblieft een teiltje!  

 

Soort zoekt soort

Wat mij altijd opvalt tijdens daten is dat ik regelmatig best wel vreemde, aparte, afwijkende vrouwen tref met aardig gevulde rugzakjes. Nou kan ik gaan voor de gemakkelijke weg en beweren dat dat alles over hen zegt en niets over mij, maar dat zou helaas te simpel en doorzichtig zijn. Ik ben zelf tenslotte ook een beetje apart en afwijkend. En aangezien een bekend motto van mij "Soort zoekt soort" is, ligt de volgende conclusie voor de hand: wie vreemd is, trekt vreemde dates aan. Je hoeft geen wiskundig genie te zijn om deze conclusie te kunnen trekken
Hoe langer ik mij begeef in de datingwereld hoe meer dit patroon mij begint op te vallen. Wat in feite ook een inkoppertje is: ik kies vrouwen uit op basis van hun datingprofiel en foto's waarbij ik altijd scan op overeenkomsten met mij. Kortom, als ik sommige dates wat apart vind, moet ik mezelf als eerste in de spiegel aankijken. 
 

Hoogbegaafd

Noem het toeval of niet, maar van de afgelopen vier vrouwen die ik face to face heb ontmoet tijdens het daten (twee daarvan had ik benaderd, de andere twee hadden op mij gereageerd), bleken er drie hoogbegaafd te zijn zonder dat dat woord uiteraard in het datingprofiel werd vermeld. De vierde was een slimme, spontane vrouw die beweerde een HSP (Hoog Sensitief Persoon) te zijn, al vermoed ik zelf dat er meer aan de hand was. En dan doel ik niet eens op het feit dat de meeste hoogbegaafden in meer of minder mate ook hoogsensitief zijn. Ze had "gewoon" korte stemmingswisselingen binnen een tijdsbestek van een paar uur, wat zou kunnen wijzen op een borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS). 
Nee, natuurlijk is het geen toeval dat wij ons in het algemeen aangetrokken voelen tot dates waar we veel overeenkomsten mee hebben. De naïeve mensen die in de liefde zo graag willen geloven in "opposites attract" uiteraard uitgezonderd. Naïef omdat onderzoek aantoont dat hoe leuk opposites attract ook klinkt, het in de praktijk helaas niet zo goed blijkt te werken. Wie het meest kans wil maken op een succesvolle, langdurige relatie doet er goed aan om gewoon een partner te zoeken waarmee hij/zij veel overeenkomsten heeft. Zo simpel is het. Soort zoekt soort omdat dat nu eenmaal het beste werkt. Zowel in relaties als in vriendschappen.
Dus dat ik met mijn ADD- en hoogbegaafdheidskenmerken tijdens het daten vrouwen ontmoet met vergelijkbare kenmerken is geen toeval, maar zo logisch als wat.

 

Vreemde verhalen

Fascinerend aan de hoogbegaafde dates was ook dat ze één voor één vreemde, vergelijkbare verhalen hadden over een familielid (broer, zus, zoon, dochter, ouder) dat min of meer aan de rand van de maatschappij was beland. En dan moet je denken aan types die bijvoorbeeld op hun veertigste nog bij hun ouders woonden en/of die (vrijwel) nooit een normale baan hadden gehad in hun leven, maar die leefden van een of andere uitkering (of van geld van hun ouders) omdat ze het eenvoudigweg niet redden in de gewone maatschappij. Toch zijn dit soort verhalen voor mij al lang niet verrassend meer. Ik hoor ze steeds vaker om mij heen van vrienden. En hoe langer ik leef, hoe meer ik besef dat ik zelf ook uit een nogal aparte familie kom. Laat ik het zo zeggen: met (succes in) werk en relaties scoren mijn zus en ik bijvoorbeeld ook niet bepaald gemiddeld en dan zeg ik het nog zachtjes. Waarbij voor de één werk vooral een issue is, ligt voor de ander het thema relaties extra gevoelig. Al wil mijn zus nooit horen dat wij een beetje apart zijn. Zij zit nog in de ontkenningsfase zal ik maar zeggen...

 

Patronen herkennen

Tegen de laatste hoogbegaafde date die ik van de week ontmoette, zei ik dat als ik van tevoren had mogen gokken op wat voor soort verhaal ze tijdens onze date over zichzelf zou gaan vertellen ik met een verhaal was gekomen wat heel veel raakvlakken had gehad met haar ware levensverhaal.
Niet dat ik ga gapen bij verhalen van dates over familieleden die her en der een beetje buiten de boot zijn gevallen, maar voor mij is het inmiddels verrassender als iemand waarmee ik een goede klik voel nìet met zo'n afwijkend verhaal op de proppen komt.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik de patronen in het leven om mij heen begin te zien en te herkennen. Patronen die er altijd al waren, maar waar ik gewoonweg overheen keek omdat ik er niet op lette of de benodigde kennis ervoor niet had om het te signaleren. Voor een gepassioneerd wiskundig genie moet het leven helemaal fascinerend zijn, denk ik altijd. Gewoon omdat de gehele natuur vol patronen zit waar de gewone mens geen weet van heeft. In die zin ben ik wel een aanhanger van de gedachtegang dat wiskunde een belangrijke sleutel is tot het begrip van de natuur en van alles om ons heen.
 

Deel 2 en 3 over daten volgen meteen hierna.

Tonko

Wil je reageren op deze column? Ik hoor graag jouw mening!

Klik onderaan dit blog op "(Geen) opmerkingen" en plaats je reactie.